Chapter νάιν: Διακοπές - Room to let

(Αυτοπορτραίτο?) ιδιοκτήτριας ενοικιαζομένων σε δελεαστική πόζα.

Αγαπητοί bloggers,

Σήμερα θα ήθελα να εκφράσω τα παράπονα μου για την κατάσταση διακοπές στην Ελλάδα τον Αύγουστο. Ναι, καλά ακούσατε τον Αύγουστο και μην με συμβουλέψει σας παρακαλώ κανείς να πάω άλλο μήνα διότι απλούστατα δεν μπορώ. Ούτε να μπορέσω μπορώ (αντιλαμβάνεστε...). Είναι α-δ-υ-ν-α-τ-ο-ν.
Και αυτό το γνωρίζουν καλύτερα από εμένα και (από μερικούς εσάς) οι φιλόξενοι νησιώτες μας.
Συνήθως αυτές που κουμαντάρουν τα του -ενοικιαζόμενου- είναι γυναίκες. Πονηρές, (κουτοπόνηρες), κοντόχοντρες, με ίχνη χθεσινού μακιγιάζ, γαμψή μύτη ή πλακουτσωτή (σε καμία περίπτωση γαλλική), και φυσικά μελαχρινές. Προσπαθούν να 'κόψουν' τον πελάτη από το τηλέφωνο και να αποφασίσουν για το ποιόν του δωματίου που μπορούν να ενοικιάσουν και φυσικά το ποσό. Τα δύο τελευταία δεν είναι σε καμία περίπτωση ανάλογα. Διότι, από τη στιγμή που και ο Σημίτης απέκτησε επιδερμίδα λεία και απαλή σα κώλου μωρού πριν πολλά χρόνια στις προεκλογικές αφίσες, και εγώ δείχνω θεά στη digital δεν είναι καθόλου δύσκολο να παρασυρθεί ο κάθε ανίδεος τουρίστας από τις ειδυλλιακές φωτογραφίες που πασάρουν οι άνω πονηρές γυναίκες στα διάφορα web-site και τουριστικά έντυπα.

Ξεκινώντας από τη φανταστική θέα (που προφανώς τραβήχτηκε από την ταράτσα του σπιτιού, η από κάποιο γειτονικό λόφο-βουνό). Με κάποια επίκυψη στις 180⁰ προς πάσα κατεύθυνση ίσως καταφέρεις να δεις μια σταλίτσα γαλάζια θάλασσα κακόμοιρε τουρίστα των ελληνικών νησιών, που τόσο σου έλειψε στη τσιμεντούπολη που μένεις.

Συνεχίζοντας με τις δελεαστικές προσφορές τύπου – κλείστε σε μας- και σας παρέχουμε δωρεάν αυτοκίνητο η μηχανάκι, ή έκπτωση 30% για κρατήσεις μέσω internet, και βέβαια η άνω κύριες σε βεβαιώνουν πως οι προσφορές αυτές ισχύουν μόνον και αυστηρά για χαμηλή σεζόν. Τον Αύγουστο κωλοπιάνουμε γιατί έτσι γουστάρουμε.

Και μην διανοηθείς φτωχέ οικογενειάρχη, μεροκαματιάρη να αναφέρεις ότι έχεις δελτία κοινωνικού τουρισμού γιατί δεν πρόκειται να βρεις δωμάτιο ούτε στη παράγκα του Μπαρμπαγιώργου (βλ.Chapter σέβεν) στο Άνω Κατσαβραχωχώρι , πέρα απ’ το βουνο κόντα στη ρεματιά με τα έλατα ( 100m από τη Θάλασσα θα λέει το site).

Διότι ανέφερα σε μια κυρία-ιδιοκτήτρια πανσίον τηλεφωνικά ότι ενδιαφέρομαι για ένα δωμάτιο

BusinessΚλώσα: (Με ρωτάει όλο γλύκα και όλο μέλι) ethnic?

Τουρίστρια: Δε ξέρω τι εννοείται, ένα κανονικό, φθηνό δωμάτιο θα ήθελα..

BusinessΚλώσα: (Φανερά απογοητευμένη με δείγμα εκνευρισμού) Με κοινωνικό τουρισμό είστε?

Τουρίστρια: (προσβεβλημένη) όχι

BusinessΚλώσα: (με ύφος ταβερνιάρη που κάνει σούμα) Τα ethnic δωμάτια κάνουν 90€ .. μπορώ να σας δώσω ένα όχι ethnic με 40€ , είναι πολύ ωραίο καθαρό με τα πλακάκια του με τα όλα του. Πολύ ωράιο

Τουρίστρια: (καχύποπτα) Μπαλκόνι έχει?

BusinessΚλώσα: ΌΧΙ , έχει ένα παράθυρο όμως. Μεγάλο.

Να χωράς να πηδήξεις άμα σκάσεις το καταμεσήμερο. H κατάσταση έγινε πολύ ethnic αναγνωστικόν μου κοινό. Και οι τιμές επίσης. Έβαλα πλώρη για Κυκλάδες αλλά η απογοήτευση ήρθε τόσο γρήγορα όσο κρατάνε οι όμορφες διακοπές. Καμιά φορά που ακούω πως η Τουρκία μας τρώει λάχανο τον τουρισμό λόγω φτηνών τιμών, και σκέφτομαι ‘καλά να πάθουμε’. ‘Καλά να πάθουνε’ μάλλον. Διότι στην δική μου πόλη έρχεται μόνο ethnic τουρισμός (Αθηναίοι που θεωρούν πως η Θράκη χρειάζεται διαβατήριο και αγοράζουν σουτζούκ-λουκούμ για τη πατρίδα).

Για τα ξενοδοχεία δε θα μιλήσω διότι είναι αξιοπρεπή όσον αφορά το τίτλο και τα αστέρια που μετράνε. Τώρα που είπα αστέρια διαβάσα κάτι πολύ όμορφο στο blog της φίλης μου ggk

«Εμάς, που όταν πάμε διακοπές δεν μας νοιάζει πόσα αστέρια θα έχει το ξενοδοχείο αλλά το πόσο όμορφο θα είναι το φυσικό τοπίο και που δεν πάμε ποτέ στην παραλία για να αράξουμε με το ον δε ροκς ποτό μας πληρώνοντας ένα κάρο λεφτά για "να μας δουν και να τους δούμε " αλλά πάμε για να ηρεμήσουμε ακούγοντας το νερό καθισμένοι στη σκιά των πεύκων». http://librinfoscience.blogspot.com/

και κάπου εδώ θα σας αφήσω να χαζέψω καμιά φωτογραφία απο νησιά. Είναι έρωτας.