Chapter Τού: Ο Διοικητής του ΙΚΑ

Σήμερα το λοιπόν θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή των πολυαγαπημένων μου αναγνωστών στο ζήτημα της μοιχείας εν Ελλάδι, εν έτη 2007, με αφορμή τον συγχωρεμένο διοικητή του ανεπανάληπτου αυτού ασφαλιστικού ιδρύματος με τις πιο extra LARGE περιπτώσεις γραφειοκοκρατείας worldwide. Αλλά εκτρέπομαι. Θα αφιερώσω άλλο chapter στα ιδρύματα γενικότερα. (αγαπημένο θέμα).

Μια φίλη μου έστειλε ένα ποιηματάκι που κυκλοφορεί ευρέως αυτές τις μέρες στο διαδύκτιο και στα κινητά (κυρίως σε target audience περί τα 40-50+).

Του ΙΚΑ ο διοικητής
έπεσε στο καθήκον
γιατί κολλούσε ένσημα
στην γκόμενα κατ’ οίκον

Κι έσκασε μύτη ο άντρας της
τον έπιασαν στα πράσα
και τώρα τον διαβάζουνε
παπάδες με τα ράσα.

Αν έχεις την καρδιά ζεστή
Κι ανήσυχο το πέος να
δεις για πότε γίνεσαι
Και συ Βαρθολομαίος

Μεγάλο ξεσάλωμα...αναγνωστικό μου κοινό. Και ευθύς το μυαλό μου ανέτρεξε, με τουτή την σπαρταριστική greek humour--μαυρίλα σε κάτι που είχα διαβάσει στην κυριακάτικη ελευθεροτυπία σε μια αγαπημένη στήλη:

ΥΓ Δεν με σοκάρει που ένας 66χρονος διοικητής έχει δεσμό με μια 47χρονη εργαζόμενη. Αντίθετα, το βρίσκω δείγμα ζωντάνιας και για τους δύο.Δεν με σοκάρει που και οι δύο είναι παντρεμένοι. Τα ένστικτα και οι ανάγκες των ενστίκτων δεν παντρεύονται. Και δεν προσβάλλουν, εφόσον διατηρούν τη σχέση τους μεταξύ τους και δεν τη διατυμπανίζουν.

Δεν με σοκάρει που ο απατημένος σύζυγος πάει να ζητήσει το δίκιο του. Αντίθετα, το βρίσκω πολύ φυσιολογικό και απορώ με τη φυσική του δειλία να περιμένει μισή ώρα, αντί να μπουκάρει μέσα, όπως το λέει ο λαός. Δεν με σοκάρει η βιαιοπραγία και ο θάνατος. Τα θεωρώ φυσικά επακόλουθα ενός πάθους, που λέγεται προσωπικότητα και ερωτική πράξη. Καταδικαστέα, αλλά φυσικά.

Εκείνο που με σοκάρει είναι ότι μια γυναίκα ακούει δύο άντρες να πλακώνονται γι' αυτήν και, αντί να βγει να τους χωρίσει, μένει κρυμμένη πίσω απ' την πόρτα της, μοιραία, άβουλη, δειλή, μικρή, απούσα και ανεύθυνη. Και για τους δύο.

Εκείνο που με σοκάρει είναι που και μετά δεν έχει βρει ούτε κουβέντα αγάπης να ξεστομίσει για κανέναν από τους δύο, που τη ζωή τους χάλασαν για κείνη. Παρά, κρυμμένη πάλι από δικαιολογίες, τον εαυτό της μόνο πάει να βγάλει απ' την ευθύνη. Α

αδικος θάνατος, άδικο έγκλημα, άδικος διασυρμός. Για το Τίποτα.

(Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης tetradis@enet.gr. -ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 18/02/2007)

Αναμένω με ανυπομονησία την κινηματογραφική μεταφορά του σεναρίου, όπως αυτό του 'Εγώ ο Άγγελος που σκότωσα τον εραστή μου΄

Τώρα που είπα 'ΆΓΓΕΛΟΣ", επισκέφτηκα το ξανθιώτικο καρνάβαλι. Ήταν ομολογουμένως πολύ σέξυ. Με τόσες κουκλάρες ξέκωλες τραβεστί θα ζήλευε και η Χελουδάκη. Κάθε χρόνο παρατηρώ στα 'καρναβάλια' όλο και περισσότερες version απο τραβεστι (καλόγριες, νοσοκόμες, χήρες, διανοούμενες...)

Μια πολύ καλή ευκαιρία να μεταμορφώνεται η ελληνική επαρχία σε συγγρού. 'ΤransGreece"